فلسفه زیارت و آئین آن

معرفي:
زیارت که یکی از راههای عام وصول به ساحت ربوبی است از دو منظر قابل تأمل و بحث است؛ اول از نقطه نظر علم کلام. زیرا اعتقاد به امامت و پیوند قطعی و ناگسستنی امت با امام از نظر مباحث کلامی ایجاب می کند که انسان معتقد، چه در حال حیات ظاهری و چه پس از آن، خود را دور از محضر آنان نداند و این پیوند قلبی را حفظ نماید. دوم از نقطه نظر فقهی است. چرا که پس از تثبیت مبانی نظری زیارت، در بُعد عملی ، فرد معتقد، مکلف به یک سلسله اعمال و وظایفی است تا وظیفه خود را نسبت به موالیان حقیقی و انبیا و اوصیای والایش انجام دهد. از این رو کتاب حاضر در دو بخش مستقل از هم نگاشته شده که یک بخش به بُعد نظری زیارت می پردازد و بخش دیگر به بُعد عملی آن. نویسنده در این کتاب متعرض آراء مخالفین در مورد زیارت قبور نگشته است و در صدد پاسخگویی به شبهات آنان نیست بلکه بیشتر ناظر به تعالیم مترقی شیعی در باب زیارت است.
بخش اول کتاب با عنوان «فلسفه زیارت» در مورد مفهوم شناسی زیارت و ضرورت، اهمیت و اهداف آن مطالبی را ارائه نموده است.
بخش دوم نیز با عنوان «آیین زیارت»، به ذکر یک سری از آداب زیارت می پردازد.