نقش رسانه های تصویری در زوال دوران کودکی

مسير جاري:
محصولات -> غرب و صهيونيسم -> (آثار و پيامدها)

کد:	448
عنوان:	نقش رسانه های تصویری در زوال دوران کودکی
تاریخ ثبت:	1387-07-13
تاریخ ویراش:	1390-03-01
شابک:	964-423-425-1
تاریخ اولین چاپ:	1378
تاریخ آخرين چاپ:	1378
نوع جلد:	شومیز
قطع:	رقعی
قیمت(ریال):	22000
شمارگان:	5250
چاپ جاری:	3
تعداد صفحات:	322
وزن(گرم):	395

افزودن به سبد خريد: سفارش خريد
آدرس مستقيم مطلب: به مطلب لينک دهيد
نسخه قابل چاپ: چاپ

معرفي:
دوران کودکی و طفولیت مرحله ای از زندگی یک انسان است که اقتضائات و ایجابات ویژه خود را دارد. اما امروزه کودک در حالی به تماشای برنامه های تلویزیون می نشیند که در برنامه های این جعبه جادو، تفاوتی میان کودک و بزرگسال وجود ندارد. خشونت، آدم ربایی، سرقت، برهنگی و سکس، ناهنجاریهای اخلاقی و ... همگی پیوسته در معرض دید کودک و بزرگسال به طور یکسان قرار دارد. ثمره این وضع، اختلال و تزلزل دوران کودکی و عدم سپری شدن این مرحله از زندگی به صورت طبیعی خواهد بود.
نویسنده کتاب حاضر که جامعه شناسی امریکایی است معتقد است که صنعت چاپ و رسانه های نوشتاری موجب بیداری و مورد توجه قرار گرفتن مقوله «کودکی» در غرب گردید. در مقابل، ظهور رسانه های تصویری باعث زوال و انقراض پر شتاب این دوران گردیده است. وی در این کتاب در صدد بررسی و موشکافی علل و ریشه های این مساله است.
این کتاب در دو فصل تنظیم شده است. در فصل نخست نویسنده کوشیده است تا زمینه های پیدایش و مورد توجه قرار گرفتن «دوران کودکی» را در غرب، پس از رنسانس و پیدایش صنعت چاپ مورد بررسی قرار دهد و در فصل دوم به بررسی شرایط و دلایلی که موجب به خطر افتادن «دوران کودکی» در زمان حاضر یعنی عصر رسانه های تصویری گردیده است،می پردازد.

... سالهاست که دانش پژوهان و دانشمندان در صددند تأثیر مخرب این دانستنی ها را بر روح و روان کودک ارزیابی کنند و پاسخی برای این سئوال بیابند: ارائه روزمره خشونت و قتل و کشتارها، تا چه حد روحیه کودک را برای انجام اعمال و حرکات خشونت بار تحریک و آماده می کند؟ گرچه این سئوال از اهمیت و اعتبار خاصی برخوردار است، ولی طرح آن، موجبات غفلت از یک نکته مهمتر را فراهم می سازد؛ و آن اینکه : تا چه حد و میزان نمایش حرکات و اعمال خشونت بار و کاربرد زور و قهر، به مثابه واقعیت های زندگانی و جهان «آنطور که هست» باور و یقین کودک را به عقل و خردورزی بزرگترها متزلزل کرده و اعتماد به نظم و احترام به مقررات اجتماعی را در آنان کاهش داده و امید به آینده ای سالم و سعادتمند را از آنان می رباید؟ و تا چه حد اعتماد به نفس را در کودکان نسبت به خود و قدرت و توانایی شان در مواجهه با اعمال خشونت بار متزلزل ساخته، و نیز قدرت خویشتنداری و پارسایی و کنترل خویش را در زندگی آتی از آنان می رباید؟ ...