نقد تاریخ‌تگاری های معاصر در گفتگو با استاد سلیمی نمین

خلاصه:
مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ معاصر با اشاره به ثبت پر‌تناقض روایت‌های تاریخی و جامع نبودن فعالیت‌های پژوهشی در این زمینه، تصریح کرد: عدم سرمایه‌گذاری درست و خلاء تخصص کارشناسان تاریخی در این باره تاثیرگذارند.
عباس سلیمی نمین، پژوهشگر و مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ معاصر، در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) با بیان این که نگارش تاریخ بعد از گذشت زمان قابل توجهی امکان پذیر است و هنوز مدت زمان لازم از انقلاب نگذشته است، اظهار داشت: این مساله محدودیت‌هایی را برای تدوین دقیق تاریخ انقلاب ایجاد کرده است. در این میان گردآوری منابع برای تدوین نهایی نیز مهم است. چرا که تدوین تاریخ هر مقطعی، پیش نیازهایی لازم دارد و باید این مقدمات فراهم شود.

وی با تاکید بر اینکه تاریخ شفاهی منبع خوبی برای نگارش تاریخ است و بسیاری از گره‌های کور تاریخ را باز می‌کند، گفت: در بعضی از موضوعات و واقعه‌های تاریخی، افراد محدودی دخیل بودند که با گذشت زمان یا تغییر موضع داده‌اند یا مصلحتی برای بازگویی نمی‌بینند. این عدم بیان باعث مجهول شدن تاریخ می‌شود.

سلیمی نمین افزود: نوع گردآوری و اخذ روایت‌ها توسط افراد مطلع مهم است. در این زمینه بیانیه‌ها و گزارشات وقت، از دیگر منابع مهمند.

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ معاصر با اشاره به ثبت پر‌تناقض روایت‌های تاریخی و جامع نبودن فعالیت‌های پژوهشی در این زمینه تصریح کرد: عدم سرمایه‌گذاری درست و خلاء تخصص کارشناسان تاریخی در این خصوص تاثیرگذارند.

وی ادامه داد: افراد مصاحبه کننده باید هوشمند و توانمند باشند و با مطالعه تاریخی از اشتباهات و تناقضات و شبهات جلوگیری کنند. از طرفی هم، دیگران در داخل و خارج از کشور در تلاشند تا حسابگرانه تاریخی مجهول و پر از تناقض از انقلاب اسلامی ارایه دهند.

سلیمی نمین با بیان این که من هنوز متناسب با عظمت انقلاب و رویارو با میزان دشمنی نسبت به این انقلاب کاری نمی‌بینم، گفت: انقلاب اسلامی تاثیرات آگاهی بخش و موج تحولی در جهان به وجود آورد. به همین علت، دستکاری و مخدوش کردن تاریخ انقلاب در انعکاس آن بسیار مهم است. باید در ارتباط با نگارش تاریخ حساسیت و دقت لازم را داشته باشیم.

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ معاصر ایران در خصوص انتشار اسناد تاریخ انقلاب گفت: هنوز در بحث اسناد قاعده‌ای وجود ندارد و در عمل قانون‌مند نشده است. باید ابزاری برای پایبندی به قاعده‌ای که همه سازمان‌ها به آن پایبند باشند، وجود داشته باشد.

وی با انتقاد از سازمان‌هایی که از انتشار اسناد در اختیار خود جلوگیری می‌کنند، افزود: سازمان‌های دارنده اسناد، باید بعد از سی سال آن‌ها را منتشر کرده و در اختیار یک مرکز قرار دهند. قوه قضاییه اسناد خود را چاپ نمی‌کند و در انبارهای دادگستری خاک می‌خورند. همچنین وزارت علوم، اسناد بنگاه فرانکلین را منتشر نکرده است.

سلیمی نمین با بیان این که گاهی افراد حسابگر، باعث نابودی اسناد می‌شوند، اظهار داشت: برخی از سازمان‌ها نسبت به اسناد خود احساس مالکیت کرده و بعضی از آن‌ها را منتشر می‌کنند. لازم است شورای تصمیم‌گیری در مورد انتشار و نگهداری اسناد در کشور به وجود بیاید.

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ معاصر ایران افزود: در بسیاری از کشورها قانونی برای نحوه انتشار اسناد وجود دارد. متاسفانه احساس تملک به اسناد در سازمان‌ها با عقل و درایت همراه نبوده و فکر نمی‌کنند که گاهی با این کار سرمایه‌های کشور را به نابودی می‌کشانند.

سلیمی نمین با بیان این که کم‌کاری در تاریخ نگاری نشان دهنده عمق فاجعه است، اظهار داشت: بعید است این مساله با یک نگاه کلان و توانمندی بالا حل شود. لازم است در این باره قانونی تصویب شود و قدرتی پشت سر این قانون قرار گیرد تا نادیده گرفته نشود.

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ معاصر ایران با اشاره به این که بسیاری از موسسات تاریخی از عدم حمایت مالی رنج می‌برند، گفت: موسسات پژوهشی تاریخی در ایران هویت مستحکمی ندارند و قدرتی برای حمایت آن‌ها وجود ندارد.

وی ایجاد کتابخانه‌های تخصصی تاریخی در همه ابعاد، که علاوه بر غنی بودن، از امکانات روز دنیا بهره مند باشند نیز ضروری دانست.

منبع: ایبنا