انقلاب اسلامی و نظریه پایان تاریخ

معرفي:
نویسنده در این کتاب تلاش می‌کند با تکیه بر مباحث فلسفه تاریخ و مسائل تئوریک اعتقادی شیعه ـ به ویژه انتظار و ظهور امام زمان (عج) در عقاید شیعه ـ انقلاب اسلامی را به مثابه مقدمه پایان تاریخ و نمادی از ظهور واپسین انسان، تبیین و تفسیر نماید. وی بر این اعتقاد، انقلاب اسلامی را متکامل‌ترین شکل تمدن انسانی و پایان تاریخ به شمار آورده به دو طریق یا "راه "در این خصوص اشاره می‌کند : راه اول همان بازگشت مدرنیته به نام اسلام است و راه دوم گذر از جهان مدرنیته و آماده‌گری برای گشایش ساحت مقدس با تفکری معنوی و پارسایانه که این امر خلاف عادت است و ویژگی انقلاب اسلامی که آن را از همه نهضت‌های مذکور متفاوت می‌کند. در حالت اول فقط یک تمدن وجود دارد و این تمدن پایان تاریخ است، یعنی سیطره تمدن تکنولوژیک و غیر معنوی غرب .اما راه دوم، از تمدن موجود مسلط غرب که راه همه تمدن‌ها در مسیر حذف آن قرار گرفته است، می‌گذرد. کتاب از دو فصل تشکیل شده است، فصل اول با بحثی درباره تجدد و سنت آغاز می‌شود؛ سپس دو نظریه برخورد تمدن‌های هانتینگتون و پایان تاریخ فوکویاما شرح و تحلیل و ارزیابی می‌گردد و پس از بحثی مبسوط درباره تحلیل انقلاب اسلامی براساس نظریه پایان تاریخ فوکویاما، نویسنده نظریه خود را با عنوان "پایان مدرنیته و تمدن غربی و بقیه‌الله در نگاه شیعه "مطرح می‌کند. مولف در فصل دوم تلاش می‌کند زمینه‌ها و اشکال مختلف رویارویی‌های حال و آینده انقلاب اسلامی را روشن و تحلیل نماید . کلام آخر کتاب، به بحث درباره راه دو گانه غربی شدن یا اسلامی شدن جهان و ایران اختصاص دارد.